مقالاتی که خواندم از بی بی سی

دیروز دو تا مقاله کوتاهی را خواندم و می‌خواستم اینجا با واژگان نویم تمرین کنم. اولین مقاله اینجا می‌توان پیدا کرد http://www.bbc.co.uk/persian/world/2009/05/090523_aa_skorea.shtml

این مقاله درباده رئیس جمهوری کره جنوبی است که شنبه ۲۳ مه خودش را کشت. وی با یکی از دستیارانش در منطقه کوهستانی سفر می‌کرد و از کوهی سقوط کرد. گفته می‌شود که یک یادداشته نوشته بود که در آن از کشورش برای جرمش معذرت خواست. جرمش این بود که یک رشوه حدود میلیونها دولار قبول کرد، و اخیرا با اتهام این جرم مواجه شد. قبل از اینکه وی به قدرت ریسید وکیل دادگستری متخصص به حقوق بشر بود. لازم است که به تحقیقات ادامه می‌دهند تا بدانیم علت این وقوع چه بود

یکی بود یکی نبود، غیر از خدا هیچکس نبود

سلام به همه. من امروز می‌خواستم درباره مجموعه داستان کوتاه یکی بود یکی نبود، نویسنده جمالزاده، حرف بزنم. در این مجموعه داستنی هست که عنوان آن به عنوان بلاگ من گرفتم -- فارسی شکر است. این داستان زیاد لهجه‌ها و اصتلاحات مختلف فارسی به کار می‌برد، و جمالزاده سعی می‌کند سخن مردم واقعی را تقلید کند. مثلاً در داستان یک شیخ هست که با ترکیب عجیبی از فارسی و عربی قرانی صحبت می‌کند. مرد جوان فرنگی هست که از خیلی کلمات زبان فرانسه استفاده می‌کند. این هر دو شخصیات، مرد جوان فرانسوی و شیخ، با پسر کوچکی صحبت می‌کنند، اما او فکر می‌کند که آنها دیوانه‌اند برای اینکه فارسی «عادی» بلد نیستند.

در شرف حركت بوديم ديديم رمضان دوان دوان آمد يك دستمال آجيل به دست من داد و يواشكي در گوشم گفت «ببخشيد زبان درازي مي‌كنم ولي والله به نظرم ديوانگي اينها به شما هم اثر كرده والا چه طور مي‌شود جرات مي‌كنيد با اينها همسفر شويد!» - یکی بود یکی نبود

پس هیچوقت دستگیر پسر نمی‌شود که همه این مردم در واقع فارسی بلدند ودیوانه نیستند، ولی این داستان نمی‌توانست به این خنده‌آ‌وری باشد بدون این سوء تفاهم مضحک.

اولین پست فارسی شکر است

سلام دوستان. من نمی‌توانم خیلی خوب به فارسی بنویسم برای اینکه فقط یک دانش آموز فارسی‌ام و این زبان مادرم نیست. پس، این بلاگ را می‌نویسم نه بخاطر اینکه می‌خواهم درباره چیزی خاص بنویسم بلکه بخاطر اینکه من به تمرین نشوتن به فارسی احتیاج دارم. فکر می‌کردم مهم بود این را بگویم قبل از اینکه شروع کنیم. البته مرا تصحیح کنید اگر غلط کنم لطفاً.

فرض می‌کنم راجع به یک مقاله‌ای که چند هفته پیش در روزنامه اطلاعات خواندم صحبت کنم. این مقاله درباره مالیاتی نو ایران بود که سعی می‌کند بورس بازی را کاهش کند. هدف این مالیات محترم است و شاید می‌توانیم ازش استفاده کنیم در ایالات متحد آمریکا. شورای عالی این قانون را مصوب کرد که نمی‌گذارد کسی مسکنی بخرد و بفروشد بیشتر از سالی دو بار بدون مالیات بزرگ. به نظرم فکر خوبی است ولی ما باید منتظر باشیم ببینیم که کار می‌کند یا نه

ُآیا ما قانونی شبیه به این در آمریکا نداریم؟ من که دلال مسکن نیستم مطمئن نیستم